Iemand die blijft | Het verhaal van Faith & Marieke

Faith kwam alleen naar Nederland op zoek naar veiligheid. Zonder netwerk en zonder steun probeerde ze een nieuw leven op te bouwen, terwijl de omstandigheden haar steeds verder onder druk zetten. Pas toen iemand langere tijd naast haar bleef staan, begon er ruimte te ontstaan voor rust en vertrouwen.

Faith vluchtte naar Nederland omdat ze in haar geboorteland niet meer veilig was. De eerste periode hier was extreem zwaar: ze leefde een tijd op straat en had niemand om op terug te vallen. In die onzekere omstandigheden werd ze zwanger.

Uiteindelijk kreeg ze een plek in een asielzoekerscentrum, waar haar eerste kind werd geboren. Niet veel later raakte ze opnieuw zwanger. Het leven in de opvang was zwaar, zeker met de zorg voor een jong kind en een zwangerschap tegelijk.

Na verloop van tijd kreeg Faith een woning toegewezen in een voor haar onbekende omgeving. Wat een nieuwe start leek, bleek in de praktijk opnieuw een eenzame situatie. Met twee jonge kinderen bracht ze haar dagen grotendeels alleen thuis door, oververmoeid en zonder mensen om op terug te vallen.

Als alles teveel wordt

Tijdens een bezoek aan het consultatiebureau brak ze in huilen uit. De jeugdverpleegkundige luisterde naar haar verhaal. Ze regelde dat het oudste meisje werd aangemeld bij de peuterspeelzaal. Ook nam ze contact op met de coördinator van Samen Oplopen om te vragen of een vrijwilliger Faith zou kunnen helpen. Nog diezelfde week ging de coördinator bij Faith op bezoek. Faith ratelde aan één stuk door. Het was alsof ze voelde dat ze deze kans moest grijpen en alles moest vertellen waar ze mee zat. Over de paniek van een week eerder, toen haar dochter een koortsstuip kreeg en het haar niet lukte om aan de meldkamer van 112 uit te leggen in welke straat ze woonde. Over hoe ze midden in de nacht huilend bij de buren had aangebeld om hulp te vragen, maar niemand opendeed. Over hoe ze bij het geluid van de afvalcontainers naar buiten rende, in de hoop contact te maken met andere mensen, maar geen aansluiting wist te vinden. De wanhoop was van haar gezicht af te lezen.

“Ze had niet iemand nodig die even kwam helpen, maar iemand die er echt een periode voor haar wilde zijn.”

Iemand die naast je komt staan

De coördinator legde uit wat zij voor haar kon betekenen. Als Faith dat wilde, zou ze op zoek gaan naar een vrijwilliger: iemand die een tijdlang met haar zou optrekken. Iemand die naar haar wilde luisteren, haar verhaal en situatie probeerde te begrijpen en met haar mee kon denken of praktisch kon helpen bij de dingen waar ze tegenaan liep. Ze vertelde ook dat het soms even kon duren voordat zo iemand gevonden was, maar dat zij in de tussentijd elke week langs zou komen. Want wat Faith meemaakte, was loodzwaar.

Ze plaatste een oproep voor Faith op sociale media. Al snel reageerde Marieke, een jonge vrouw die twee dorpen verderop woonde. Een paar maanden eerder had ze haar baan als verpleegkundige in een kinderziekenhuis opgezegd, omdat ze haar werk niet langer kon combineren met haar gezinssituatie. Ze had zich voorgenomen vrijwilligerswerk te gaan doen: iets waarmee ze van betekenis kon zijn en dat goed te combineren was met de zorg voor haar gezin. De oproep over Faith sprak haar aan, omdat ze graag iets wilde betekenen voor jonge kinderen die nog een heel leven voor zich hadden.

Voorzichtig vertrouwen

Niet veel later maakten Faith en Marieke kennis met elkaar. Faith had zich voorgenomen vooral te letten op de manier waarop Marieke met haar kinderen om zou gaan. Ze wist dat haar oudste kind anders was. Anders dan andere kinderen die ze kende. Ze sprak niet, ook niet in haar moedertaal. Ze speelde niet met andere kinderen. Er was iets, maar Faith wist niet wat. Op de peuterspeelzaal zag ze andere ouders soms kijken naar haar dochter op een manier die niet goed voelde. Daar was ze alert op. Ze wilde voelen of Marieke haar dochter echt zou respecteren.

Faith was zenuwachtig en vergat Marieke iets te drinken aan te bieden. Maar Marieke was wel wat gewend. Vanuit het ziekenhuis kende ze de spanning van ouders maar al te goed. Ze maakte een paar complimenten om Faith op haar gemak te stellen, over haar inrichting en over de prachtige kralen in het haar van haar dochter. Het meisje kwam dichterbij en stak haar handjes naar Marieke uit. Marieke volgde haar. Binnen vijf minuten na haar komst was het alsof ze samen al een spelletje speelden. Ze tikten elkaars vingers aan. Het meisje lachte en Faith wist dat het goed zat.

Trouw als basis van vertrouwen

Vanaf dat moment kwam Marieke elke week langs. Ook als ze regelmatig voor een dichte deur stond, omdat Faith in alle stress de dagen van de week niet meer scherp had. Of omdat ze de bel niet hoorde, nadat ze na een gebroken nacht pas om half zes ’s ochtends in slaap was gevallen. Marieke bleef trouw komen. Dat had Faith nog maar weinig meegemaakt in haar leven. Toch duurde het even voordat ze haar echt durfde te vertrouwen.

Stap voor stap vooruit

De zorgen over de ontwikkeling van haar oudste dochter namen intussen toe. Ook op het consultatiebureau en op de peuterspeelzaal deelden mensen hun zorgen met Faith en adviseerden haar om haar dochter te laten onderzoeken. Marieke bood aan haar daarbij te ondersteunen. Ze legde uit wat er bedoeld werd, hielp met het invullen van formulieren, ging mee naar onderzoeken en paste op de kinderen wanneer dat nodig was. Inmiddels weet Faith waarom haar dochter anders is en leert ze stap voor stap hoe ze er voor haar kan zijn. Faith heeft nog een lange weg te gaan, maar ze staat er niet langer alleen voor. Ze heeft er vertrouwen in dat het stap voor stap beter zal gaan.

De kracht van Samen Oplopen

De kracht van onze aanpak Samen Oplopen zit in de combinatie van vrijwilliger en coördinator. De vrijwilliger is dichtbij en bouwt een vertrouwensrelatie op in het dagelijks leven. Daardoor kan de ondersteuning echt aansluiten bij wat een gezin nodig heeft, in het tempo en op de manier die past.

De coördinator zorgt voor begeleiding, overzicht en verbinding met professionele hulp wanneer dat nodig is. Zo blijft de ondersteuning passend én vol te houden. Juist in situaties zoals die van Faith, waarin ouders te maken hebben met veel stress op meerdere leefgebieden, is die combinatie essentieel.

Dit verhaal staat niet op zichzelf
Jaarlijks worden veel gezinnen in vergelijkbare situaties gesteund door vrijwilligers die met hen Samen Oplopen, onder begeleiding van onze coördinatoren. Het gaat om gezinnen met uiteenlopende achtergronden (ook Nederlandse gezinnen) die te maken hebben met veel stress en een onvoldoende steunend netwerk. Lees hier meer over onze impact.

Om de privacy van de betrokkenen te beschermen zijn alle namen in dit ervaringsverhaal aangepast. De foto’s zijn eigendom van Stichting Samen Oplopen en tonen niet de personen uit het verhaal.

Wil je meer weten over hoe Samen Oplopen gezinnen ondersteunt?